കാലം

രാത്രി വിടവാങ്ങുവാനൊരുങ്ങി... വേർപാടിൽ വിതുമ്പിയ ഭൂമി തൻ കണ്ണുനീർ, രാവിന്റെ മാറിൽ തണുത്ത മഞ്ഞുതുള്ളിയായി ! കണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച കിനാവുകൾ ചിന്നി തെറിച്ചു, തിരികെ നടന്നുപോം രാവിൻറെ മടിയിൽ മയങ്ങാൻ വെമ്പി ! കരഞ്ഞു തളർന്നുറങ്ങിയ ഭൂമിയെ പ്രഭാതം തലോടി. സൂര്യകിരണമേറ്റു മഞ്ഞുതുള്ളിയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.. ഭൂമി ഇനി പകലിനു സ്വന്തം !!

ചിറകില്ലാ പക്ഷി

ഇനിയും ഒടുങ്ങാത്ത ദാഹമാണെനിക്ക് !

ഋതുക്കൾ മാഞ്ഞതറിയാതെ മഴക്കാറ് തേടിപ്പോമെ-

ന്നിണപ്പക്ഷിയിന്നു തളർന്നുറക്കമായി !

ഏതോ മരുപ്പച്ച തേടി പുലരിക്ക് മുന്നേ പറന്നിട്ടും,

സന്ധ്യയ്‌ക്കൊപ്പം തിരികെയണഞ്ഞെൻ

കൊക്കിലിറ്റമൃതം  അലിവോടെ തന്നിട്ടും,

ഇനിയുമൊടുങ്ങാത്ത ദാഹമാണെനിക്ക് !

മഴയും മരുപ്പച്ചയും വേണ്ട, കൊക്കിലിറ്റിറ്റു വീഴും

നിൻ സ്നേഹത്തിന് ദയയും വേണ്ട !

ഒരു പകൽ മുഴുക്കെ എന്നരികത്തൊരു 

ചിറകടി ശബ്ദം കേട്ടാൽ മതി ...