നഷ്ട പ്രണയങ്ങളേക്കാൾ ഏറെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നതാണു പറയാതെ പോയ പ്രണയങ്ങൾ ... തുടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിൽ മുൾച്ചങ്ങല മുറുക്കിയ പോലെ കഠിനമായ വേദന തരുന്നു ഇത്തരം പ്രണയങ്ങൾ ..പറയാതെ പോയ പ്രണയത്തെ പറ്റി ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ നിർദ്ദേശവും ആശയവും ഉൾക്കൊണ്ടെഴുതിയ വരികൾ .......
പ്പൂപോൽ വിരിഞ്ഞെന്റെ പ്രണയമെങ്കിൽ !
നിന്റെ ചിരി വീണ തേൻകുടം കാക്കുവാൻ
നിർവൃതിയോടതിൻ ഇതൾ കൂമ്പിയേനെ.
മിഴി മൂടി മയങ്ങവേ നീ കണ്ട
കനവുകളിലൊന്നെന്റെ പ്രണയമെങ്കിൽ!
ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ പിടിവിട്ട താളവും,
നിന്നനുരാഗവും ഞാനിന്നറിഞ്ഞേനെ.
അലസമായി മറിച്ചിടും അക്ഷരത്താളിൽ
ആരോ കുറിച്ചിട്ട കവിതയെങ്കിൽ ! അനുരാഗം,
അതാത്മാവും ആത്മാവും മൊഴിയാൽ
പറയാതറിഞ്ഞുവെങ്കിൽ !
ഉദയത്തിനൊപ്പം ഉണരാൻ കൊതിച്ച,
കാറ്റിലിതളറ്റു വീണൊരു പൂവിന്നു ഞാൻ .
ഉള്ളിലൊതുക്കിയതിൻ ഉഷ്ണമോ, കണ്ണീരോ
കയ്പുനീരാക്കിയെൻ പൂന്തേനിനെ !
ഒപ്പം നടക്കാനായില്ല , ചിത്തമാ -
ശിച്ചതൊക്കെയും വ്യർത്ഥമായി ,ഇന്നീ-
കടൽ തീരത്തിൽ നീ പിന്നിട്ടുപോം
കാലടി പിന്തുടരുവതെൻ കർത്തവ്യമായി !
കണ്ണീർ തുടക്കവേ ഞാനറിയുന്നു , ഈ
കടലും ഞാനുമിന്നൊരുപോലെ !
അലകടൽ ! അതിലകമേ നിറയും നീർച്ചുഴികളും,
അണയാക്കനൽ നെഞ്ചിലെരിച്ചു, വദനം വിരിച്ചിന്നു ഞാനും !
നേരമിതു വൈകി, സന്ധ്യയും മയങ്ങി ,
പനിനീർച്ചെടിയിലോ ? മുള്ളുകൾ ബാക്കിയായി
അസ്തമയച്ചന്തം തിരയിലലിഞ്ഞ പോൽ -
കടലെടുക്കട്ടെ ! ഇന്നെൻ മോഹങ്ങളെല്ലാം !
നന്ദി മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളു , ഇനി ചൊല്ലാൻ.
നന്ദി നീ വച്ചു നീട്ടിയ അതിഥിവേഷത്തോടും .
നിനച്ചതെല്ലാം നടക്കുമോ ? ജീവിതം തിരക്കഥയില്ലാ -
നാടകം ! നായകനാവാൻ കൊതിച്ചതേയെൻ തെറ്റ് !
No comments:
Post a Comment